Home Nieuws Internationale vrouwendag: Agidens-vrouwen in techniek

Internationale vrouwendag: Agidens-vrouwen in techniek

Enkele sterke Agidens-collega’s aan het woord

Vrouwen in techniek

Mannen komen van Mars, vrouwen komen van Venus. Jongens spelen met lego en meisjes met poppen. Mannen zijn beter in technologie? Een stereotype stelling die naar onze beleving maar al te vaak verkeerd zo wordt uitgedrukt. Dat er meer mannen dan vrouwen kiezen voor een opleiding en carrière in techniek en wetenschap dat is een gegeven. Maar gelukkig is de tijd dat er geen plaats was voor vrouwen in een professionele technologische omgeving al vele jaren achter ons. En als het werken met vrouwen in techniek dan toch als anders ervaren wordt dan een samenwerking met mannelijke collega’s, heeft dit dan te maken met het genderverschil of eerder met de persoon als individu? Er vloeit nog steeds veel inkt over dit onderwerp. We laten vandaag, op internationale vrouwendag, graag enkele sterke en getalenteerde Agidens-vrouwen aan het woord.

Inge Swaelen – Aankoper Agidens Infra Automation NV

Van jongs af aan ben ik geïnteresseerd in wetenschap en technologie. De keuze voor een technologische studie, die me ook na het afstuderen een breed scala aan mogelijkheden kon bieden, was dus een voor de hand liggende beslissing. In de technische cursussen was ik het enige meisje in een groep van ongeveer 200 jongens. Ik voelde me echter goed geïntegreerd.

Bij aankomst aan de stand van de leverancier ging de vertegenwoordiger er gewoon vanuit dat ik de vrouw van mijn collega was.

Mijn eerste job was bij een technisch installatiebedrijf. Daarna verhuisde ik naar een groothandel in elektrische apparatuur, waar ik eerst 2 jaar lang elektrische kasten bouwde. Dit was de ideale gelegenheid om praktijkervaring op te doen. Dit heeft me zeker geholpen de overstap te maken naar de technische adviesafdeling binnen hetzelfde bedrijf. Op dat moment ervoer ik voor het eerst dat ik wat extra inspanningen moest leveren om mijn vaardigheden te bewijzen. Hoewel ik de steun en het vertrouwen van mijn collega’s had, gebeurde het soms dat een installateur langs de supportdesk kwam en vroeg om te worden geadviseerd door een man in plaats van door mij. En soms gebeurde het dat ze, nadat ze door mij waren geholpen, dezelfde vraag aan een van mijn mannelijke collega’s zouden stellen. Hoewel dit in het begin frustrerend was, was na een paar jaar iedereen overtuigd van mijn technische kennis en verdiende ik hun vertrouwen. Gedurende al die jaren ben ik nieuwe dingen blijven leren, niet alleen om mezelf te bewijzen, maar vooral uit interesse. Technologie evolueert voortdurend, het is daarom belangrijk om uw vaardigheden te blijven uitbreiden.

In 2013 ben ik begonnen bij Agidens, waar ik als Aankoper voor de Infra Automation divisie voor het eerst aan de andere kant van de business stond. Ik had geen ervaring met aankoop, maar ik wist dat mijn technische kennis een groot voordeel zou zijn. Ik ben meteen goed opgenomen in het team en heb nooit enige twijfel ondervonden van mijn collega’s over mijn capaciteiten. Dat was niet altijd het geval bij leveranciers. Ik bezocht een keer een beurs met een van mijn mannelijke collega’s. Bij aankomst aan de stand van de leverancier ging de vertegenwoordiger er gewoon vanuit dat ik de vrouw van mijn collega was die met hem was meegekomen. Dit was maar 3 jaar geleden, dus het toont aan dat dit stereotype nog steeds bestaat, althans voor sommige mensen.

Deze kleine anekdotes hebben me echter nooit weerhouden vertrouwen te hebben in mijn keuze om een carrière in de technologie na te streven. Maar in deze mannenwereld helpt het zeker om een sterke persoonlijkheid te hebben.

Yael Vandenbussche – Process Engineer Agidens Life Sciences NV

Mijn vader heeft steeds een grote interesse gehad in natuur en wetenschap. Ik herinner me dat ik tijdens mijn jeugd vaak met hem naar National Geographic keek en ik denk dat hierdoor ook mijn interesse in wetenschap groeide. Na het afronden van mijn bachelor Biologie, realiseerde ik me dat mijn professionele opties op dit gebied vrij beperkt waren. Ik zag mezelf bijvoorbeeld niet voor een klas staan. Ik besloot een ingenieursopleiding te volgen, waar de carrièremogelijkheden meer uitgebreid zijn.

Omdat ik een genderneutrale naam heb, wordt ik vooral in schriftelijke communicatie vaak als Dhr. Vandenbussche aangesproken.

Tijdens mijn studies en in de validatiebusiness was er altijd een goede mix tussen mannelijke en vrouwelijke collega’s. Dit is niet het geval in de procesindustrie waar de meerderheid nog steeds mannen zijn, ook in mijn team. Omdat ik een genderneutrale naam heb, word ik vooral in schriftelijke communicatie als Dhr. Vandenbussche aangesproken. Ik corrigeer ze natuurlijk altijd en het stoort me niet zo erg, maar het is opvallend dat mensen gewoon aannemen dat ik een man ben. Hoewel vrouwen een minderheid vormen in deze branche, heb ik me nooit minderwaardig of anders behandeld gevoeld ten opzichte van mijn mannelijke collega’s. Ik heb ook nooit de noodzaak gevoeld om een extra inspanning te leveren omdat ik een vrouw ben. Vrouw zijn in een door mannen gedomineerde industrie kan ook in ons voordeel werken, bijvoorbeeld tijdens onderhandelingen waar de vrouwelijke charme van pas kan komen. Ook wanneer spierkracht nodig is, ben ik steeds dankbaar wanneer een man mij spontaan komt helpen. Anderzijds merk ik wel dat mensen gemakkelijk de assumptie maken dat ik moeilijker kan reizen omdat ik een gezin heb, maar hierover wil ik zelf kunnen beslissen. Deze veronderstelling zou minder snel gemaakt worden bij een man.

Dit gezegd zijnde, ben ik ervan overtuigd dat je als vrouw en indien je de ambitie hebt om in je carrière te groeien, dezelfde kansen hebt als mannen. Hoe je werk en gezin combineert en organiseert is naar mijn mening, en dan vooral binnen tweeoudergezinnen, een gezamenlijke keuze. In de meeste gevallen zal de man (nu) nog steeds de grootste verdiener zijn en vinden vrouwen het net iets moeilijker om de zorg van hun kinderen over te dragen, waardoor men deze stereotype rolverdeling nog steeds aanneemt.

Annick Verschooren – Team Manager Agidens Life Sciences NV

Ik heb altijd van wiskunde en wetenschap gehouden en op de middelbare school waren dit dan ook mijn favoriete vakken. Toen ik afstudeerde, wist ik dat ik het meeste uit deze vaardigheid wilde halen. Mijn eerste interesse ging uit naar natuurwetenschappen, maar omdat ik niet meteen wilde lesgeven keek ik naar andere mogelijkheden. Uiteindelijk volgde ik het voorbeeld van mijn oudere broer en koos ik voor een opleiding industrieel ingenieur, een richting die erg breed is en me later veel mogelijkheden zou bieden. Na twee algemene jaren koos ik voor elektromechanica in mijn derde jaar. Ik had geen enkele ervaring in dit domein, maar was voldoende geïntrigeerd om de sprong in het onbekende te nemen. Ik belandde als een van 9 meisjes in een klas van 60 studenten. Ik voelde me altijd geaccepteerd door mijn medestudenten en de sfeer in de klas was steeds heel fijn. Ik heb er zelfs mijn man ontmoet.

Ik heb veel jonge ingenieurs in mijn team en deze vrouwelijke kant helpt om hen te begeleiden en hen onder mijn vleugels te nemen.

Eenmaal ik mijn diploma op zak had, bleek het veel moeilijker om een job te vinden dan tegenwoordig. Als je in die tijd een jobaanbieding kreeg, was het geen optie om kritisch te zijn over de jobinhoud of de doorgroeimogelijkheden. Voor mij is het echter de juiste keuze gebleken, want ik ben na 25 jaar nog steeds bij Agidens. Toen ik dit pad koos, realiseerde ik me niet dat vrouwen in de industriële wereld echt een minderheid zijn. Ik ben opgegroeid met twee oudere broers, dus ik kon goed voor mezelf opkomen. Maar als het erop aankomt mijn werk te doen, heb ik nooit de noodzaak gevoeld om met mannen te concurreren. Nu ik erover nadenk herinner ik me wel een voorval aan het einde van mijn vierde jaar op de universiteit. Toen verstuurden enkele bedrijven uitnodigingen voor jobselectieprocedures enkel aan de mannelijke studenten. Dit was lang geleden, ik kan me niet voorstellen dat dit vandaag nog gebeurt.

Ik startte dus bij Agidens als Junior Software Engineer. Ik had een aantal goede interviews en kwam in aanmerking voor twee verschillende teams. Toen het op de definitieve beslissing aankwam, hebben ze me toegewezen aan het team waar nog geen vrouwelijke collega was. Blijkbaar was dat destijds een big deal en dit had ook wel een paar grappige voordelen moet ik zeggen. Toen het bijvoorbeeld tijd was om secretaressedag te vieren, kreeg ik ook bloemen, als enige vrouw in de divisie, afgezien van de secretaresse. Van Junior Engineer ging ik naar Engineer, Projectleider, Senior Engineer en Team Manager. Op dit moment ben ik zowel Team Manager als Software Engineer voor het software automation team in de Life Sciences divisie. Ik begeleid een team van 25 mensen, waarvan 23 mannen. Dit is een trend die ik ook merk bij het zoeken naar goede kandidaten. Er solliciteren nauwelijks vrouwen voor vacatures in mijn team. Een mogelijke verklaring is dat ze zichzelf niet zien werken aan automatiseringsprojecten die vaak geen 9-5-jobs zijn? Ik heb er gedurende al die tijd nooit bij stilgestaan dat ik een vrouw ben tussen al deze mannen. Integendeel, als ik erover nadenk, heb ik zelfs het gevoel dat ik meer ontzien of ‘gespaard’ word. Dus ik heb dit altijd op een positieve manier ervaren. Veel voordelen die verband houden met stereotypen van vrouwen, zoals het preciezer werken en minder slordig zijn, zijn naar mijn mening meer gerelateerd aan je persoonlijkheid. Ik ervaar echter wel dat het me in mijn rol als Team Manager helpt om mensen aan te voelen, misschien meer dan sommige van mijn technische mannelijke collega’s in dezelfde functie. Ik heb veel jonge ingenieurs in mijn team en deze vrouwelijke kant helpt om hen te begeleiden en hen onder mijn vleugels te nemen.